Gedownload van YTS.MX
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
-Rijk!
-Gemaakt! Gemaakt!
-En hier ben ik, klaarwakker.
-En dat is het dan, voor de nacht.
Wat is dat? Vijf uur, en ik ben gewoon zo moe.
-We hebben niet genoeg bamboe taarten voor de arme tafel.
Heb je er nog wat?
-De arme tafel moet worden schoongemaakt.
-Sarah, denk je dat Thomas? zou je me een zegen geven, Sarah?
Het helpt me altijd zo veel met mijn slaap.
Zou je hem voor mij kunnen vragen? -Natuurlijk.
Natuurlijk, Edith. ik zal het hem vragen zodra ik hem zie.
-Bedankt.
-Oh, Janet, zou je kunnen nemen? het lam uit de oven
voor de rijke tafel? Laat het maar rusten.
Maar bewaar het in de folie, Okee?
-Ga de arme tafel dekken, snel/
-Leah, ik heb een taart voor je gemaakt.
Hier.
Nu, hier gaan we.
Nu, neem het mee naar huis. Laat de parochie het niet opslokken.
Kom op. Ik zal het verbergen.
-Je zult eraan denken om te vragen Vader Thomas, Sara?
Het is gewoon dat ik niet wil hem lastig vallen tijdens de lunch.
- Zal ik doen, Edith. Maak je geen zorgen.
Ik zal het hem vanavond vragen. Kun je me de rijst geven?
-Oh ja.
-Aaah!
-Alsjeblieft.
nee.
Ga verder.
- Hé, Lea.
Vertel Brian hoe je konijn heet.
-Nee. -Ja vertel mij wat.
- Het is Mary, en waarom is dat, Lea?
-Je weet waarom.
-Dus, Mary werd bezocht door een engel,
en nu is ze zwanger.
Ga door, Lea. Vertel het hem.
-Ja vertel mij wat.
Hé, waar ga je heen?
Bex, kom met me spelen.
- Hé, Lea.
Twee waarheden, één leugen.
Je astma zit helemaal in je hoofd.
God houdt van je.
En je bent een aandachtstrekker kleine snotaap.
-Ik heb medelijden met jou om zo hatelijk te zijn!
Ah!
-Hou op!
-Meisjes!
- Ze zou moeten...
Ze zou me gewoon moeten helpen met dat soort,
maar ik heb haar niet gezien al weken,
-Ik weet zeker dat we dat kunnen Thomas om wat telefoontjes te plegen.
We regelen het allemaal, Janet. Ik beloof.
-Ze gaat het huis verlaten naar hem,
en ze heeft hem niet gezien voor vijf jaar.
- Dat weet je niet.
-Waar heb je dat gehaald?
- Lillian heeft een cake gebakken.
-Nou, je mag geen cake hebben voor uw diner.
Leg het terug. -O, Janet, moeilijke tijd?
-Ga je huiswerk maken en was je haar voor morgen.
-Wil je de Stanford spelen?
Ik moet oefenen. Kun jij de rechterhand doen?
Een twee drie.
-Sorry.
-Het is ok.
Ah. Etenstijd.
Kom op, beneden.
-Nee, niet doen!
Nee, niet doen, niet doen!
-Niet doen, niet doen! -Ssst!
-Sh.
Het is in orde. Het is maar een droom.
Je bent in orde.
-Er komt iemand naar ons toe blijf snel bij ons,
iemand met een kleine jongen.
Kun je wat van je speelgoed vinden? voor hem om mee te spelen?
-Oke. - Ik heb dit voor je meegebracht.
-Je hebt je haar niet gewassen, heb jij?
-Nee.
-Nou, je zult moeten wacht op mij.
Ik ga eerst douchen.
-Lea, je moet wel droog je haar.
- Ik kon geen haarborstel vinden.
-Er is een van mijn dressoir.
Kom op, schiet op.
-Eh, bel je terug over een paar maanden.
-Laat maar. We gaan nooit het doel voor het dak bereiken.
-Geen van deze.
-Ah.
Bishop is te laat.
- Het voorrecht van de bisschop.
-Niet tegen mama zeggen? Het is maar één trekje.
Drie. Okee.
Kom op. Een twee drie. Ah!
-Hoera! -Ahhh!
-Reik omhoog! Wauw!
-Oh. Vader Tomas.
Ik heb-- ik heb niet geslapen erg goed.
Mag ik een zegen?
- Natuurlijk, Edith.
Op deze manier. -Bedankt.
-Het spijt me dat te horen. -Ja.
-Bevestig, oh, Heer, uw dienaar met uw Heilige Geest.
-Lea Elizabeth.
-Lea Elizabeth,
God heeft je bij je naam geroepen en maakte je de zijne.
Bevestig, oh, Heer, uw dienaar met uw Heilige Geest.
-Sarah.
-Mijn medaillon.
-Leah heeft "Alle wezens" gekozen van onze God en Koning,"
nummer 263 in je hymneboeken.
- Nou, iedereen -- kijk, kijk.
-Nee, nee, nee, het spijt me,
Dat had ik moeten zeggen. -Het is weg.
-We zullen het vinden. -Wij - hoe? Hoe?
Hoe gaan we die vinden?
- De sluiting moet los zijn gekomen.
Iemand heeft het meegenomen.
-Sarah. -Ik zeg het je.
- Niemand heeft het gepakt.
- Kijk, laten we proberen het te vinden. Waar heb je het voor het laatst gezien?
-Vraag me niet waar ik het voor het laatst heb gezien.
- Moet hier ergens zijn. Moet op de grond gevallen zijn.
-Sarah?
Wat is het?
- Het is het medaillon.
Het is open.
- Ik zei het je, het is de sluiting.
-Sarah?
Ah. Ze is aan het slapen. Kom op.
Kom terug naar bed, alsjeblieft.
-Je gezicht is paars geworden.
Je valt flauw en op je hoofd vallen.
Kom op.
Kom op, Millie.
Wil je voor de kortere weg gaan?
Kom op, Millie.
-We gaan nooit deze kant op.
-Stop met zeuren.
-Maar ik wist het niet dit was de kortere weg.
Hoe komt het dat we nooit deze kant op gaan, dan?
- Geesten.
Kent u Hendrik VIII?
Hij stuurde zijn soldaten om alle kloosters te plunderen,
en er was een klooster gewoon op de weg.
En alle monniken namen alles mee ze konden dragen en renden weg,
maar de soldaten duidelijk te paard,
gewoon achter ze aan gejaagd, makkelijk,
en hak ze neer terwijl ze renden. Zzzzzzt!
Veel van hen stierven hier in de buurt.
Je kunt ze nog steeds horen 's nachts, hun geschreeuw.
- Ik zal het aan papa vertellen.
- Vertel papa wat?
- Dat je me bang probeert te maken.
-Jij vroeg. Ik zei het je.
Ik ga je niet vertroetelen zoals iedereen.
-Nee, dat doe je gewoon niet vertel de waarheid!
Vertel ik de waarheid niet?
Millie?
Millie, de weg!
Millie!
-Millie?
Ik kan je zien.
-Het lint. Het zit vast in een knoop,
-Ik heb nagels.
Je kan naar mijn huis komen, Als je dat wil.
Ik heb een konijn.
Ze is zwanger, maar ze is nooit uit de running geweest.
Millie!
-Waag het niet om tegen mama te zeggen hierover!
Belofte! -Ik beloof!
auw!
Je doet me pijn!
-Helpen.
-Hier.
Wat is er?
-Vertel me iets.
-Wat?
-Vertel me iets dat zal vrolijk me op.
-Wat is zwart en wit? en overal rood?
-Ik weet het niet.
- Een door de zon verbrande non.
-Nog een.
-Klop klop. -Wie is daar?
-De onderbrekende koe. -De inter--
-Mooooo!
Wat was het dat je aan het huilen maakte?
Soms heb ik gewoon slechte dingen in mijn hoofd.
Slechte gedachten.
-Ik heb slechte dingen ook in mijn hoofd.
-Zul jij?
-Ik ben Lea.
-Lea. -Wat is je naam?
Nou, wat moet ik doen? bel je, sjofel?
Ben je verdwaald?
Ik kan het aan mijn mama en papa vragen.
Waarom niet?
- Ik moet alleen opwarmen.
Mijn voeten zijn koud.
-Sh. Liggen.
-Boe!
Aaah! -Ah!
-Ah, je voeten zijn ijskoud!
Wil je een spel spelen?
Het heet twee waarheden, één leugen.
Dus, oké, dus toen ik 5 was,
Ik heb ooit mijn leraar geslagen op de bodem.
Toen ik nog heel klein was, Ik zoog altijd op mijn duim.
En vorig jaar Ik had zo'n hoge koorts
dat zei de dokter Ik stierf bijna.
Nu raad je het.
-I denk...
Heb geen leraar geslagen op de billen.
En de andere twee zijn waar.
-Klopt!
Ze heeft me op mijn hoofd geslagen een keer met een boek.
-Werkelijk? -Om uit het raam te kijken.
Oké, dan doe ik er nog een.
Ik kan vijf custardcrèmes passen tegelijkertijd in mijn mond.
Mijn vader is bijna verdronken toen hij klein was.
Maar hij zegt dat hij kon voelen zijn beschermengel
til hem op in de rivier en begeleid hem naar de bank.
En ik -- ik nam iets mee per ongeluk echt belangrijk.
En nu ben ik het kwijt.
-Wat was het? Wat heb je gestolen?
- Ik heb het niet gestolen.
Ik nam het.
Ik zou het teruggeven.
Iets van mijn moeder.
En dan zou ze erachter komen en ik raakte in paniek.
En nu... Ik weet niet waar het is.
Weet ze dat jij het was?
-Je hoort te zijn de leugen raden.
-De custardcrèmes.
- Ik zou er vier kunnen passen.
-Wat ga je nu doen?
Mijn beurt. Dus ik kende deze hond,
en toen het een puppy was,
het at een hele tube van tandpasta,
en toen poepte hij het uit, de buis en al.
- Jakkes!
-En een keer heb ik gegeten een driedubbele dooier.
En wat je nam, wat je hebt verloren,
is in de achtertuin,
onder de vensterbank, naast de gele rozenstruik.
-Wat doe je?
Niks.
-Ga naar bed voordat mama je hoort.
- Voordat mama je hoort.
-Wat zei je? -Niks.
-Ga slapen.
Lea, wat ben je aan het doen?
-Ik had dorst.
- Oké, kom op.
Nu meteen slapen, oké?
Ik wil niet dat je weer opstaat.
Hallo?
Is daar iemand?
Wie is daar?
- Edith!
Wat ben je aan het doen?
-Ik moet spreken aan pater Thomas,
zegen te krijgen.
-Nou, hij is -- hij geeft als laatste riten aan de moeder van John Hart.
Ik weet niet wanneer hij komt terug.
Hoe lang ben je daar al?
Ik zal ervoor zorgen dat hij langskomt je eerste ding in de ochtend,
Ik beloof. -Bedankt.
Ik kan niet geloven dat ze gewoon was zo in het donker zitten.
-Papa zegt dat we moeten delen wat we hebben.
-Ja dat weet ik.
Maar ze heeft wel haar eigen huis.
- "Verwaarloos de show niet" gastvrijheid aan vreemden,
want door dit te doen,
sommige mensen hebben laten zien gastvrijheid aan engelen."
-Het is in orde.
Ga slapen.
-Nou, ik weet zeker dat Thomas ze heeft in zijn studeerkamer of zo. L --
-Kan je niet terugbetalen voor de rekeningen en brandstof
zonder bonnetjes te overleggen aan de parochieraad.
- Ja, ik weet het, Lillian.
-Ik wilde praten met u over de ketel.
Ik-ik wil regelen -- -Aaah!
-Oh. Oh. -Aaah!
-Dat is het, dat is het.
Ik heb een EHBO-doos in de auto.
Eigenlijk, Lillian, zou je... vind je het erg om Thomas te gaan zoeken?
Hij is bij het ochtendlied.
Ik weet zeker dat hij je kan helpen met die bonnetjes
je zoekt.
-Goed gedaan.
-Oh.
Bedankt.
- Geniet je van deze banaan?
Oh.
mm.
-De verloren dochter keert terug.
-Ja oke. -Ah. Geen knuffels voor je vader?
Ik wil geen ontbijt.
Ik ben te moe.
-Ah. Hoe gaat het met de vrouwen? in mijn leven?
- In de rij staan ​​rond het huis op je schoot te springen.
- Oh, snel, heel snel.
Je hebt alles klaar voor uni?
-Uni? Kijk, pap -- nog steeds aan het proberen om met de kinderen naar beneden te gaan.
-Oh, nou, misschien zou ik dat niet moeten zijn een rondreis van 10 uur maken
op mijn vrije dag om je daar te krijgen, dan, als ik zo irrelevant ben.
-Voed haar alsjeblieft niet
aan tafel, heb ik je gezegd,
-Millie is 91 in hondenjaren. Het is te verwachten, echt.
-Thomas, wat zei ik net?
-O, arme Millie. Oeh.
-Kom op, eet je ontbijt op.
- Ik hoop op een driedubbele dooier.
Heb je ooit een driedubbele dooier gehad?
Ik heb niet eens een dubbele gehad.
-Hm. Ze heeft een sterke grondwet, Miss Millie.
mm. Weet je nog toen ze at al die Zwitserse chocolade?
-Ja, ze braakte alles uit later echter,
overal op de deurmat. -Bex, alsjeblieft.
We zijn aan het ontbijten. -En dat feestje toen ze at
alle kroningskip? -Diarree.
-Bex!
- Ik kende ooit deze hond, puppy, dat een hele tube tandpasta
en dan poepte het uit, buis en al.
-Sorry.
-Wie heeft je dat verteld?
-Kom binnen.
- Sarah zei dat het goed was.
Ik hoop dat het niet zo is teveel problemen.
- Het is helemaal geen probleem. De kamer is gratis.
Blijf zo lang als je nodig hebt. -Bedankt.
- Daar is dit huis voor. Het is het huis van de kerk.
Evenzeer van jou als van ons.
De kamer is net hier aan je linker kant.
- Dat is een goed schot.
Sorry, dat --
-Au! -Oh sorry! Sorry.
-Je zou Wimbledon kunnen winnen met zo'n schommel.
-Ja, maar dat kan ik niet een achterhand.
-Je moet het racket houden Rechtdoor.
Hallo.
-Stop.
-Kyla! -Stop Stop!
-Kom hier.
-Onverenigbaar.
-I-R-R-E... -Uh Huh.
-...C-O-N... -Ja.
-...C-I-O...
-"Etiket." Label.
-Oh.
-L-A-B-L-E. -Ja!
mm. Wauw!
Dat was -- Dat was de grootste tot nu toe.
-Die is als de --
dat is dezelfde maat als je hoofd.
Oh! Sorry.
Oke.
Ben je bijna klaar?
Bedtijd?
- Welke was het. Jouw leugen?
Welke?
-Ik heb iets anders gevonden onder de gele rozen.
-Wat heb je gevonden?
Wat is er?
-Een ding.
Jouw beurt.
- Ik hou van schuimgebakjes.
-Iedereen houdt van schuimgebakjes.
- Ik haat spaghetti.
-Je wilt niet spelen.
- Oké, ik ben aan het nadenken.
Mijn moeder draagt ​​dit vest
waarbij de bovenste knop ontbreekt.
En ze zegt elke keer dat ze probeert een nieuwe knoop aan te naaien,
het valt af.
Dus ze blijft het gewoon dragen zonder de bovenste knop.
-Spaghetti, natuurlijk.
Mijn beurt.
Ik kan het alfabetlied zingen achteruit.
Ik at altijd geleiblokjes, de rauwe blokjes,
toen ik klein was.
- Dat zou je niet moeten doen. Ze zijn gemaakt van botten.
Koe botten.
-En wat je verloor --
het is in de buurt van de oude schuur,
achter de rug, rechts onder het raam.
-Komen.
-Lea?
Waar ga je naar toe?
- De hond uitlaten,
-Nou, blijf gewoon binnen het kerkterrein, oké?
-Vanwege de geesten?
-Wat?
- zei Bex.
-Het is een wierookboot,
Zach Barnes heeft het gevonden met zijn metaaldetector.
- Hebben de monniken het laten vallen? toen ze wegliepen?
-We weten het niet.
Maar mensen verlaten hun geesten achter als ze sterven.
Alleen dingen, alleen herinneringen.
-Ze gaan naar de hemel. -Hm.
-Hoe zit het met de hel?
- Het is geen vuur en zwavel.
Zijn...
Het is duisternis.
Het is de afwezigheid van liefde.
Gods liefde is als zonlicht,
zoekt elke schaduw op, elke plaats van duisternis.
-Maar wat als je je verstopt?
Weet je wat deze muziek is?
Het heet "Niet Móriar Sed Vívam."
Weet jij wat dat betekend?
-"Ik zou niet moeten sterven maar leven."
-Klop klop.
-Wie is daar?
-De onderbrekende tomaat.
-De inter-- -Splat!
Ben je er achter gekomen?
-Wat?
- Welke was de leugen.
-Je wil dat ik ga?
Ik dacht dat ik je gezelschap hield.
-Je doet. ik gewoon...
- Ik dacht dat je me leuk vond.
-We kunnen één spel spelen, Als je dat wil.
-Oke.
-Je klinkt als je hebt een infectie.
Ik krijg infecties in mijn borst.
- Ben je daarom bijna doodgegaan? -Wat?
-Je zei de eerste keer we speelden
dat toen je klein was, je bent zo ziek geworden
dat je bijna stierf.
-Ik ben vroeg geboren.
-Waarom ben je vroeg geboren?
-Sommige baby's wel.
-Mijn beurt.
Ik haat ananas.
-Je vond het niet leuk toen ik spaghetti deed.
-En wat je nam --
het ligt op de bovenste plank van het dressoir
in de keuken.
En dit zijn gewoon mijn schijnvleugels
totdat mijn echte groeit.
Het zijn kleine stompjes nu op mijn rug.
Ik ben eigenlijk een engel.
-Shhh.
-Ssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss.
Shhh.
Sst, sst, sss, sss, ssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssts sssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss.
-Wat is er gaande?
-Niet kijken.
Niet kijken!
-Warm water komt uit de koude kraan.
-Hm. -Dat is gevaarlijk.
-Okee. - Ik heb wat geld.
Laat me hem bellen. -Oke.
- Vertel Sarah gewoon dat, um, hmm, de kerk heeft het geregeld.
Zie het als een lening op lange termijn.
-Ik ben de manier...
-En neem het huis in Devon. Jullie hebben allemaal vakantie nodig.
-Ik weet niet zeker of Sarah -- -Hallo, Chris, hallo.
Ja. Ik-ik moet het gewoon vragen een gunst.
Warm water afkomstig van de koude kraan in de keuken.
Ja, donderdag is prima.
Eh, ja, eh, Ik zie je dan op de middag.
Ja, dank je, Kris.
Hallo, Becca.
Eh, hoe gaat het met je met de brandstofbonnen?
De parochieraad moet deze maand betalen.
-Sorry. Ik wilde de -- -Hoe is het donderdag?
Ik zei hallo, Rebecca.
-Lea. -Aaah!
-Eh...
-Hier.
-Wat zijn ze?
Tanden?
- Babytanden.
De meisjes'. Ik was vergeten dat ze er waren.
- Hij krijgt tandjes.
Niet goed geslapen.
Alles vastpakken hij kan kauwen.
-Waar heb je het gevonden?
-In de tuin, achter de schuur.
- Wat deed je daar?
-Verkennen.
Zo'n lange tijd.
Het is vermist.
-Daarom heb ik het er weer aan genaaid.
-De draad is erg roze.
Toch vind ik het leuk.
Het is een beetje losjes, maar ik kan het strakker maken.
Wat ben je aan het rammelen? zoveel in huis?
-Lees je met me mee?
-Oh, ik ben nog niet klaar de afwas.
Het zal snel moeten, 10 minuten.
-20. -8.
-15. -5.
- Oké, 10.
"Maar God weet hoe hij moet" laat het verhaal goed eindigen
op de manier die voor ons het beste is.
'Geloof je dat echt, Moeder?' vroeg Peter rustig.
'Ja,' zei ze, 'Ik geloof het bijna altijd,
behalve als ik zo verdrietig ben dat ik niets kan geloven.'"
Mama? -Mm-hm.
-L...
-Hij stikt!
Hij stikt!
-Hij is oké, hij is oké, hij is in orde.
Het is in orde. Het is in orde.
Het is in orde.
Wat is er met jou aan de hand?
-Ik heb het koud.
Alles doet pijn.
-Kan zijn...
misschien moet ik gaan en -- -Ik zal oke zijn!
Ik moet alleen opwarmen.
- We zijn vrienden, nietwaar?
Ik ben hier om je te helpen.
Beschermengel.
Dus, laten we spelen.
- Wil niet.
-Doe-doe, doe-doe, doe-doe.
-De laatste keer dat we zeiden: het was bedoeld als
twee waarheden, één leugen,
maar je zei -- je zei dat je engelenvleugels had,
echte groeien.
-Wil je zien?
Vooruit, kijk.
-Wat is het?
Zie je? Binnenkort heb ik echte vleugels.
-Toneelstuk?
-Ga alsjeblieft. ik wil niet!
-Oke dan. Mijn beurt.
In de Bijbel, Jacob wilde niet met Lea trouwen.
Hij werd bedrogen.
Je moeder zal vergeef je nooit
als je niet vindt wat je gestolen hebt.
En wat je nam, wat je verloor,
het zit in een gat boven de eerste tak
van de taxusboom in de tuin.
-Ga alsjeblieft!
-Ik ben je beschermengel, ben ik niet?
-Gaan!
- Ik wil je hier niet!
-Naar buiten komen!
Uit! Naar buiten komen. Naar buiten komen!
Uit! Uit! Uit!
-Lea? Lea, sst.
Het is in orde. Het is in orde. Het is maar een droom.
Het is in orde. Shhh.
Het is in orde. Het was maar een droom.
Je bent in orde.
Shhh. Laten we je naar bed brengen.
Het is allemaal mijn fout.
Ik wist - ik wist dat...
ze had niet genaaid de knop goed aan,
en ik moest het erop naaien.
-Kijk, het moet hebben net afgevallen.
Het was een ongeluk. Hij is in orde. Niemand is gewond.
-Nee het is --
-Lea?
Wat is er gebeurd?
Lea?
Dus, wat was je aan het doen?
-Ik wilde gewoon klim in de boom.
-Ik vroeg me af --
we hebben geen vakantie gehad deze zomer,
Lillian heeft ons een week aangeboden in haar flat in Devon,
en ik dacht dat we konden gaan.
Zou dat goed zijn?
-Zou mama ja zeggen?
Lillian heeft een cake voor ons gebakken.
Moeder gooide het weg.
- Ik zal met mama praten.
Heb je pijn?
Ik weet dat je niet...
...mijn engel.
- Ik had het graag willen zijn.
We zijn vrienden.
Nog altijd?
Wil je me helpen?
Je hebt iets nodig,
en ik heb iets nodig.
Mijn naam.
-En dan?
-En dan komt het goed.
- Wil je... stoppen?
-Een overeenkomst?
Mijn naam voor wat je bent kwijtgeraakt?
Laten we gaan spelen.
Er is iemand...
Iemand anders je moeder zal nooit vergeven,
iemand die ze haat zelfs meer dan je vader,
zelfs meer dan jij.
De volgende keer dat ik hier kom zal de laatste keer zijn.
-Het is niet waar.
-En wat je nam, wat je hebt verloren,
wat heb je gestolen...
is verborgen in de braamstruiken naast het verkeersbord
van Martelarenlaan.
- Ze haat mijn vader niet.
Ze haat me niet.
Ze wenste dat je dood was
en iemand anders had geleefd.
-Nee!
-Sarah, zou je kunnen krijgen? deze bonnetjes
naar Lillian vanmorgen? Het spijt me zo.
We hebben geen kosten voor de zomer.
-Bedankt.
-Oh.
Lilian?
-Hallo. -Hallo?
-Sarah.
Oh. Wat goed van je om te komen.
Ah. Oh, uh, de brandstofbonnen.
Perfect. Heel erg bedankt.
-Ik denk dat ze goed zullen zijn in deze vaas.
- Oh, dit is, um -- dit is Amy, mijn schoondochter.
Eh, ik weet het niet zeker -- Ik weet niet zeker of je elkaar hebt ontmoet.
Amy, dit is, uh, Sarah.
-Hallo.
-Freddy, vind je het erg om mee te nemen? die koffers boven?
-Natuurlijk.
-Kan ik - Kan ik je krijgen? een -- een kopje thee
of, eh, een glas water of -- of zo?
-Mama.
Rust nu.
-Lea.
-Maak je geen zorgen.
Alles komt goed.
-Wat doe je? Kom hier.
Oh.
-Oke. Inademen.
-Uitstel.
Een twee drie.
En adem uit. Inademen.
-Uitstel.
Een twee drie vier vijf,
zes, zeven, acht, adem uit.
-... eis dat ze het hem vertelt nooit komen.
- Wees alsjeblieft -- -10 jaar, Sara!
-Je hebt hem vergeven zo gemakkelijk, zo gemakkelijk.
-Je weet niet wat ik heb gedaan of niet gedaan.
-Nee, ik niet, omdat je het me niet vertelt.
Het is tussen jou en je God.
-Hij is haar zoon! Durven we daar nu heen?
Hem vragen zijn huis te verlaten? -Ik wil dat je iets doet,
iets voelen.
- Beloof je me dat je het niet vertelt?
-Nee.
-Dan vertel ik het je niet.
Oké, ik zal het niet vertellen.
Waar heb je deze gevonden?
-Overal. -Hoe?
Kijk, ik vertrek hier morgen.
Ik wil dat je, in de ochtend,
een kuil graven en dit alles begraven,
begraaf het gewoon diep in de grond en er nooit meer aan denken.
Zorg gewoon voor jezelf.
-Bex? -Wat?
-Heb je haar gezien?
-Nee.
Heb je gehoord wat ik zei?
Geef dit op.
Niet meer, oké?
Niet meer. Beloof me.
Belofte!
-Wat doe je?
- Vannacht hier slapen.
Doe je ogen dicht.
-Ik kan niet nog steeds slapen met Minimolen.
-Au!
-Ga slapen.
-Ah! Ik ben vanavond laat terug.
Zorg voor je moeder, oké? Mwah.
Ach, ongebreideld hedonisme, hier komen we.
-Ja, je zet me af buiten de campus, pap.
-Ik weet het.
-Wacht. Heb je geen Mini Mill?
-Nee. -Ik zal haar krijgen.
-Lea, nee, ik -- -Oh kom op.
Ze zal vechten al je vriendjes.
-Woef woef. Grr!
-Lea. Geweldig, bedankt.
-Ah!
Rachel.
-Haar naam.
Ik nam het - de krul.
Ik wilde alleen maar weten wat het was.
Bex vertelde me dat het beter was om haar buiten te houden.
Maar ik denk dat het beter is om haar binnen te laten.
- Nee, Lea.
Nee nee! Nee.
Nee.
-Zien?
Ik heb het gevonden.
In de Bijbel, Jakob hield van Rachel,
niet Lea.
- Oh, Lea, nee.
-Wil je me vertellen?
We waren niet...
We hadden het niet verwacht om nog een baby te krijgen.
Maar toen ik erachter kwam Ik was zwanger van jou,
Ik was zo enthousiast, Ik was zo blij.
En dan...
Dan is er iets vreselijks gebeurd.
Het was zo'n mooie dag.
Het gebeurde zomaar.
Zo snel.
Als een krijtsnap.
En dan... mijn weeën begonnen.
Je zou komen. Te vroeg.
Dit... kleine ding,
bedekt met bloed in mijn armen, en ik was nog...
probeer te begrijpen hoe alles was verschoven,
hoe...
Het was alsof ik weg was door een spiegel
naar een wereld waar...
zij was weg en jij hier.
En ik voelde me alsof ik was op de verkeerde plaats.
Dat ik op de een of andere manier terug moest komen, maar ik kon het niet.
Kon gewoon niet functioneren.
Kon niets doen.
Ik kon je zien.
Ik zie hoe mooi jij was.
Maar ik kon niets voelen.
- Ze wil dat je het zegt.
Je moet haar naam zeggen.
Alsjeblieft, mam, zeg het gewoon.
-Alsjeblieft, mam, zeg het gewoon!
Je moet haar naam zeggen.
-Rachel.
-Het spijt me zo.
- Wil je het aan papa vertellen?
- Ik denk niet dat hij het zal begrijpen.
Misschien moeten we verhuizen.
-Kan papa een andere baan krijgen?
-Ik denk het.
Hij deed het eerder.
Maar ik wilde blijven.
Ga nu slapen.
-Mama?
Mama?
-Mama?
-O, mijn liefste.
-Ik heb het koud.
Ik heb je nodig.
-Oh.
-Nee!
Je kunt haar niet hebben.
Ah!
-Je kunt het.
-Nee!
Je moet haar laten gaan.
Alsjeblieft, mam, kom met me mee.
-Ik houd van je.
-Mama. Mam, kom hier. Mama!
-Mam, kijk niet naar haar. Kijk niet naar haar!
-Mama!
-Nee!
Je moet haar zeggen dat ze moet gaan!
-Aaah!
-Mam, laat haar gaan!
Lea, tijd om te gaan.
-De piano blijft voorlopig.
ik weet het niet zeker we zullen er ruimte voor hebben.
-Mama?